Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2010

Ναύπλιο

Σε πολλούς φέρνει στο νου την εικόνα μιας Ελλάδας που δεν υπάρχει πια: έχοντας κρατήσει τις δικές του «Θερμοπύλες» το Ναύπλιο κατάφερε να διασωθεί από τη βαριά βιομηχανία της αντιπαροχής και να διατηρήσει τη μαγεία που είχαν κάποτε οι ελληνικές πόλεις. Και δεν είναι λίγο να βρίσκεσαι σε έναν τόπο που ξεκουράζει το μάτι και την ψυχή μέσα σε μόλις μιάμιση ώρα από την Αθήνα. Για όσους μάλιστα θέλουν το κάτι παραπάνω στις εξορμήσεις τους εκτός των τειχών, οι Μυκήνες, η Επίδαυρος, το Πόρτο Χέλι, αλλά και η Νεμέα βρίσκονται σχεδόν σε απόσταση αναπνοής.
Το σίγουρο είναι ότι το Ναύπλιο εκπέμπει μια γλυκιά νοσταλγία για ένα παρελθόν που συνδέθηκε με μεγάλους εθνικούς αγώνες, αλλά και ισχυρούς κατακτητές. Η ιστορία της πόλης, που υπήρξε η πρωτεύουσα του Μοριά αλλά και η πρώτη πρωτεύουσα του σύγχρονου ελληνικού κράτους την εξαετία 1828 – 1834, γράφεται σε κάθε γωνιά και κάθε κτίριο.
Οι μνήμες από την ενετοκρατία, την τουρκοκρατία και την ελληνική επανάσταση είναι τόσο έντονες ώστε συχνά κανείς περιδιαβαίνοντας στα σοκάκια έχει την εντύπωση ότι θα δει μπροστά του Μοροζίνηδες και Κολοκοτρωναίους!

H ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΗ
Η παλιά πόλη είναι από μόνη της ένα ζωντανό μάθημα ελληνικής ιστορίας. Κάθε γωνιά της, κάθε δρόμος της κουβαλάει αναμνήσεις, αλλά και γεγονότα που όρισαν την πορεία της νεότερης Ελλάδας. Δίπλα-δίπλα τα νεοκλασικά, με σπουδαία κτίρια από την εποχή της ενετοκρατίας αλλά και της τουρκοκρατίας. Παλιά τζαμιά, κάστρα, εκκλησίες, κατοικίες και βουλευτήρια, διηγούνται τους δικούς τους μύθους, την ώρα που το Παλαμήδι στέκεται ακοίμητος φρουρός της πόλης. Κι από κοντά οι εκκλησίες της πόλης. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου με τις ονομαστές τοιχογραφίες και το Μυστικό Δείπνο του Λεονάρντο ντα Βίντσι σε μια εξαιρετική αντιγραφή. Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα που κουβαλάει βαρύ το παρελθόν της: εδώ δολοφονήθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας κι ακόμα υπάρχει στον τοίχο το σημάδι από τη σφαίρα που έκοψε το νήμα της ζωής του πρώτου Κυβερνήτη της χώρας.
Ένα πέρασμα από την Πλατεία Συντάγματος είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητο.
Όχι μόνο για να δει κανείς το βουλευτήριο που στέγασε την πρώτη βουλή του ελεύθερου ελληνικού κράτους, το τζαμί και το παλιό ενετικό κτίριο που φιλοξενεί το μουσείο, αλλά και για να κάνει μια στάση για φαγητό, καφέ και ψώνια. Στα στενάκια που περιβάλλουν την ιστορική πλατεία φιλοξενούνται δεκάδες εστιατόρια, καφέ, μπαρ, ζαχαροπλαστεία και καταστήματα. Όρεξη και χρόνο να έχει κανείς και θα βρει μέρη που καλύπτουν όλα τα γούστα.
Η βόλτα συνεχίζεται κι επόμενη στάση είναι η πλατεία Τριών Ναυάρχων. Και ποιοι ήταν οι τρεις περίφημοι ναύαρχοι; Ο Άγγλος Κόδριγκτον, ο Γάλλος Δεριγνύ και ο Ρώσος Χέιδεν. Είπαμε, η ιστορία μας κλείνει το μάτι σε κάτι γωνιά της πόλης. Κι εκτός από τους ένδοξους στρατιωτικούς, βρίσκεται εδώ το πρώτο γυμνάσιο της Ελλάδας, αλλά και το πρώτο φαρμακείο της χώρας.
Μετά από τόσο περπάτημα, μια στάση στα παραλιακά καφέ είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη! Από εδώ περνάει όλος ο κόσμος του Ναυπλίου για να πει τα νέα του και να χαλαρώσει. Εξάλλου ένας καφές με θέα το Μπούρτζι αποκτά άλλο ειδικό βάρος! Το φρούριο-σήμα κατατεθέν της πόλης που δεσπόζει στο λιμάνι της πόλης είναι έργο κι αυτό των Ενετών. Από οχυρωματικό έργο μετατράπηκε σε κατοικία … δημίων στα χρόνια μετά την απελευθέρωση του νέου ελληνικού κράτους, ενώ τη δεκαετία του 50 έγινε ξενοδοχείο.
Σήμερα φιλοξενεί πολιτιστικές εκδηλώσεις.

ΤΟ ΠΑΛΑΜΗΔΙ
Τελευταίος σταθμός στην περιήγηση στο Ναύπλιο, το Παλαμήδι. Οι τολμηροί μπορούν να ανέβουν στο φρούριο από τα 999 σκαλιά του. Οι υπόλοιποι θα ακολουθήσουμε την … πεπατημένη και θα βαδίσουμε στα βήματα του Φραγκίσκου Μοροζίνη που τον 17ο αιώνα οχύρωσε το βράχο του Παλαμηδίου. Το έργο τελείωσε τα τελευταία έτη της β’ ενετικής κυριαρχίας (1686 – 1715 ). Στις 30 Νοεμβρίου του 1822 το κάστρο έπεσε στα χέρια των Ελλήνων μετά από μάχη με τους Τούρκους που είχαν οχυρωθεί σ’ αυτό. Στα επόμενα χρόνια μετατράπηκε σε κάτεργο και σε ένα από τα μπουντρούμια του φυλακίστηκε ο Κολοκοτρώνης. Ψηλά από τα τείχη, η ματιά χάνεται στον αργολικό κόλπο και η ψυχή γεμίζει με χρώματα και εικόνες…
της Μελίνας Κατσαλούλη, http://www.travel.gr/